Frankrijk etappe 3: canyoning in de Gorges du Verdon

(voor het vorige gedeelte, zie Frankrijk etappe 2: bakken aan de Côte d'Azur)

20 augustus

Ahhh, de laatste ochtend aan de Côte d'Azur alweer! Ontbeten bij de tent, en daarop dat vermaledijde ding afgebroken en in de auto gegooid. Even de gps in werking stellen, met Castellane als bestemming: de poort tot de Gorges du Verdon. Al snel snorren we over de prachtige wegen van de Provence naar het noorden, de zee een verre herinnering achter ons.  

Je moet weten, mijn ouders zijn ook in de omgeving. Zij zijn namelijk op dezelfde dag vertrokken als wij, weet je nog? Tot gisteren zaten ze in Italië, maar vandaag hebben we met hen afgesproken aan de Gorges du Verdon, een van de meest monumentale kloven ter wereld. Er zijn plaatsen waar je maar liefst 700 meter naar beneden kan donderen als je niet oplet - dat wil zeggen dat je halverwege adem moet halen om te kunnen blijven schreeuwen. Een doodswens hebben we niet, dus die kans laten we alsnog aan ons voorbij gaan.

Read More

Frankrijk etappe 2: snorkelen aan de Côte d'Azur

(voor het eerste gedeelte, zie Frankrijk etappe 1: Zomerskiën in Les Deux Alpes)

15 augustus

De wekker jengelt ons uit onze slaap. We pakken in, ontbijten in het nog rustige restaurant van het charmante hotelletje in Saint Maximin en trekken naar de kust, klaar voor ons eerste dagje strand. Puur omdat het er leuk uitziet op de kaart kiezen we voor Saint-Mandrier, een badplaatsje op een schiereiland voor de kust van Toulon. We komen er op de late voormiddag aan, slenteren naar de jachthaven, vinden een pietepeuterig strandje dat uitkijkt op een zee van wiegelende boten, waaronder een flink verroest marineschip. Niet echt de aangenaamste plek om wat te gaan poedelen dus. Als we verder zoeken, blijkt maar liefst de helft van het schiereiland tot een marinebasis te behoren: kazernes,een duikschool, een haven vol grijze schepen, bossen waar om de paar meter een bordje staat dat het strikt verboden terrein is. We lunchen wel op de kade, genietend van het heerlijke weer (op het terras van een Bretoens restaurantje, begod), maar zonnebaden doen we liever elders.

de baai, met het verroeste marineschip

Read More