De wekker jengelt ons uit onze slaap. We pakken in, ontbijten in het nog rustige restaurant van het charmante hotelletje in Saint Maximin en trekken naar de kust, klaar voor ons eerste dagje strand. Puur omdat het er leuk uitziet op de kaart kiezen we voor Saint-Mandrier, een badplaatsje op een schiereiland voor de kust van Toulon. We komen er op de late voormiddag aan, slenteren naar de jachthaven, vinden een pietepeuterig strandje dat uitkijkt op een zee van wiegelende boten, waaronder een flink verroest marineschip. Niet echt de aangenaamste plek om wat te gaan poedelen dus. Als we verder zoeken, blijkt maar liefst de helft van het schiereiland tot een marinebasis te behoren: kazernes,een duikschool, een haven vol grijze schepen, bossen waar om de paar meter een bordje staat dat het strikt verboden terrein is. We lunchen wel op de kade, genietend van het heerlijke weer (op het terras van een Bretoens restaurantje, begod), maar zonnebaden doen we liever elders.
 |
de baai, met het verroeste marineschip
|
